49. ΣΕΙΣΜΟΣ – ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ Ή ΘΕΟΜΗΝΙΑ

 

Βαθιά θλιβόμενος από την θεομηνία η οποία ονομάζεται στην προκειμένη περίπτωση σεισμός, ενίοτε λέγεται πόλεμος ή πλημμύρα ή πυρκαγιές ή καύσωνας ή ψύχος ή πείνα ή αρρώστια ή πανδημία κ.τ.λ. και ταρακούνησε συθέμελα τις γείτονες χώρες μας με καταστροφικά αποτελέσματα για όλο τον πλανήτη, την γή, συντάσσω αυτά τα λίγα λόγια, πολλά εξ αυτών δια στόματος του μεγάλου ιεροκήρυκα της Ορθοδοξίας κ. Δημήτρη Παναγόπουλου, που σε μια ομιλία του, κατέστησε σαφές τα «σημεία» της παιδαγωγίας του Θεού.

Εις την αποκάλυψη στο Κεφ. 16^ον αναφέρει ότι ο Θεός επέτρεψε πληγάς για να μετανοήσουν οι άνθρωποι και οι άνθρωποι αντί αυτού «…εβλασφήμησαν τον Θεόν…» παραμένοντας αμετανόητοι.

Ο Θεός δεν είναι σαν μερικούς γονείς, οι οποίοι θα κολαστούν, εξαιτίας ότι ολιγώρησαν να παιδέψουν τα παιδιά τους όπως έπρεπε.

Από την πλευρά Του κάνει τα πάντα! Και μαλακά και ανεκτικά και σκληρά.

Βλέπω όλους αυτούς τους επιστημονικούς αναλυτές που βγαίνουν στις τηλεοράσεις και ετυμολογούν το πώς προέκυψε ο σεισμός με την μετακίνηση των υπόγειων στρωμάτων της γης και κάνουν εκτιμήσεις ότι αυτό το φαινόμενο θα συμβεί και στην Ελλάδα λίαν συντόμως κτλ και ότι ως έθνος πρέπει να προετοιμαστούμε ν’ αντιμετωπίσουμε τέτοια φαινόμενα με θλίβει βαθύτατα διότι ο άνθρωπος με την υπεροπτική στάση του αντί να κατευνάσει την παιδαγωγία του Θεού, παίρνει μέτρα στο πως θα την αντιμετωπίσει… Ήμαρτον!

Τώρα ο Θεός σαν χωροδιδάσκαλος έχει κατεβάσει την μαγκούρα και ο άνθρωπος εξακολουθεί να Του λέει «…δεν σε φοβάμαι… δεν σε λογαριάζω… και επικαλούμενος επιστημονικές αναλύσεις θεωρεί ότι το ελέγχει…

Μπορεί ο άνθρωπος ν’ αντισταθεί στον Θεό;

 

Τι μας λέει στον Προοιμιακό ψαλμό που διαβάζουμε πάντα στον εσπερινό μετά το «Ευλογητός ο Θεός» που απαγγέλλει με στόμφο και μεγαλοπρέπεια ο ιερέας;

«…Ο θεμελιών την γην επί την ασφάλειαν αυτής, ού κλιθήσεται εις τον αιώνα του αιώνος. ΄Αβυσσος ως ιμάτιον το περιβόλαιον αυτού, επί τω ορέων στήσονται ύδατα. Από επιτιμήσεως σου φεύξονται, από φωνής βροντής σου δειλιάσουσιν. Αναβαίνουσιν όρη και καταβαίνουσι πεδία εις τον τόπον, όν εθεμελίωσας αυτά.

΄Οριον έθου, ό ού παρελεύσονται, ουδέ επιστρέψουσι καλύψαι την γην. Ο εξαποστέλλων πηγάς εν φάραγξιν, αναμέσον των ορέων διελεύσονται ύδατα…»

«…Ανοίξαντος σου την χείρα, τα σύμπαντα πλησθήσονται χρηστότητος. Αποστρέψαντος δε σου το πρόσωπον, ταραχθήσονται αντανελείς το πνεύμα αυτών και εκλείψουσι και εις τον χούν αυτών επιστρέψουσιν. Εξαποστελείς το πνεύμα σου και κτισθήσονται και ανακαινιείς το πρόσωπον της γης. ΄Ητω η δόξα Κυρίου εις τους αιώνας· ευφρανθήσεται Κύριος επί τοις έργοις αυτού. Ο επιβλέπων επί την γην και ποιών αυτήν τρέμειν, ο απτόμενος των ορέων και καπνίζονται…»

Διότι εδώ λέει ότι θεμελιώνει τη γη και ότι την κουνάει τη γη! Άρα την κουνάει τη γη ο Θεός.

Βέβαια υπάρχουν ηφαίστεια και μετακίνηση των υπόγειων των στρωμάτων της γης όπως μας λένε οι επιστήμονες  κτλ κτλ κτλ.

Αλλά το ξέρει ο Επάνω που τα έφτιαξε αυτά τα ηφαίστεια, τι μας λέει ο ψαλμός 103 «…Ο επιβλέπων επί την γην και ποιών αυτήν τρέμειν, ο απτόμενος των ορέων και καπνίζονται…». Το ξέρει! Δεν γνωρίζει ότι εδώ θα γίνει σεισμός και θα γίνει ζημιά; Το ξέρει!

Μπορεί να πει ο Θεός «…Σιώπα, πεφήμωσον, σταμάτησε!;…». Μπορεί! Δεν του κοστίζει σε τίποτα του Θεού… Εκτός και αν πιστεύουμε σ’ ένα Θεό αδύνατο που δεν τα μπορεί και θέλει βοήθεια...

Για να το επιτρέπει λοιπόν σημαίνει ότι έτσι αξίζει… ΕΤΣΙ ΑΞΙΖΕΙ…

Δεν ξέρω αν το σκεφτήκατε στα σοβαρά ότι μπορεί και εμείς να έχουμε τη σειρά μας σ’ αυτά τα θέματα και τι θέση πρέπει να πάρουμε ώστε ο Θεός μας σκεπάσει από την οργή.

Ο πάτερ Παΐσιος έλεγε για τους σεισμούς πως είναι παρεμβάσεις του Θεού για να συνετίσει τους ανθρώπους που συνεχώς ολισθένουν και δεν μετανοούν. Έλεγε χαριτολογώντας πως ο Θεός έχει μπροστά του ένα διακόπτη που μια τον ανεβάζει και μια τον κατεβάζει αναλόγως της μεταστροφής των ανθρώπων.

Σε κάποιο σημείο στη Γραφή (ψαλμός 59) λέει «…Ποιήσει Κύριος σημείον τοις φοβουμένοις αυτών του φυγείν από προσώπου της οργής αυτού…». Δηλαδή αυτοί που τον σέβονται, που τον λογαριάζουν, που τον υπολογίζουν, θα τους κάνει σημείον, θα τους βοηθήσει, θα τους κάνει θαυματουργικός τρόπο διέξοδο, να φυλακτούνε από την οργή Του, θα τους φυλάξει δηλαδή από την ώρα την κακή.

Φυσικά οι άνθρωποι θα πούνε, έτυχε και ήταν εκεί, ήταν έξω και άλλες προφάσεις… Δεν τυχάνει τίποτα! Τα πάντα ΟΛΑ είναι της Προνοίας και της Αγάπης του Θεού!

Για να γίνει «σημείον» όπως ξέρετε, θα πρέπει ο άνθρωπος να προσέχει. Υπό αυτές τις καταστάσεις η πραγματική ονομασία είναι «θεομηνία». Δεν είναι μήνυμα Θεού. Θεομηνία είναι σύνθετη λέξη από το «Θεός» και «μήνις» δηλ. οργή. Η θεομηνία είναι οργή Θεού, οργίζεται ο Θεός και παίρνει το ραβδί και δέρνει τον άνθρωπο για να τον βοηθήσει να σωθεί. Η ράβδος του πατέρα προς το παιδί, είναι η αγάπη του πατέρα προς το παιδί και η ράβδος του Θεού προς τον άνθρωπο είναι η αγάπη Του.

Πάντοτε βοήθησε με διάφορους τρόπους τους ανθρώπους να τους κρατήσει κοντά Του για το συμφέρον των ανθρώπων.

Ο Θεός δεν είναι πολιτικός, δεν πρόκειται να κατέβει στην εκλογή φοβόμενος μη χάσει τους ψήφους έχοντας την ανάγκη των ανθρώπων. Εμείς οι άνθρωποι έχουμε την ανάγκη του Θεού, ο Θεός δεν έχει την ανάγκη τη δική μας. Αν διαβάσει κάποιος τη ζωή του Ισραηλιτικού λαού θα βρει ότι, όλες τις φορές που ο Ισραήλ, ξεχάστηκε, και τραβήχτηκε, εργάστει η ράβδος του Θεού. Επέτρεψε αιχμαλωσία, επέτρεψε μάχαιραν, επέτρεψε ασθένειες επέτρεψε πολλά πράγματα για να τον φέρει ξανά μέσα.

Τα πάντα θα ήσαν καλά και φόβοι πολέμων δεν θα υπήρχαν, φόβοι σεισμών δεν θα υπήρχαν, φόβοι λιμών δεν θα υπήρχαν αν οι άνθρωποι είμεθα με τον Θεό. Όμως οι άνθρωποι δεν είμεθα με τον Θεό, γι’ αυτό και έχουμε όλα αυτά τα οποία έχουμε και βιώνουμε.

Γι’ αυτό αγαπητοί μου αναγνώστες, αφήστε τις αναλύσεις, αφήστε τις κοσμοθεωρίες… το μόνο που χρειάζεται για να σταματήσουν οι θεομηνίες, τα «σημεία», είναι οι μετάνοια των ανθρώπων και η στροφή 180 μοιρών προς την αγάπη του Θεού και την εμπιστοσύνη σ’ Αυτόν που «…ανακαινιεί το πρόσωπον της γης…» και τα πάντα «…κτισθήσονται εκ του πνεύματός Του…» καθώς δια της «…επιτιμήσεως Του τα πάντα φεύξονται…» και από «…φωνής βροντής Του δειλιάσουσιν…». Κύριε πριν εις τέλος απώλομαι σώσον με! Αμήν.

48. ΠΛΑΝΗΣΑΙ, ΕΙ ΔΥΝΑΤΟΝ, ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΚΛΕΚΤΟΥΣ

 (ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΥΠΟΕΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΘΕΜΑΤΩΝ ΤΑ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΘΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΣ)

Μετά τα σκανδαλώδη κατά πολλούς συμβάντα των τελευταίων ημερών και την παραφιλολογία γύρω απ’ αυτά, καλό είναι να θυμηθούμε το Ευαγγέλιο του Κυρίου μας και τη φράση που είπε μπροστά στους πονηρούς Φαρισαίους, όταν του παρουσίασαν την μοιχαλίδα γυναίκα, στην προσπάθειά τους να τον παγιδεύσουν, με αυτά που δίδασκε υπέρ ελέους και καλοσύνης, μ’ αυτά που έγραφε ο Νόμος του Μωυσή, περί λιθοβολισμού, όσοι συλλαμβάνονται για μοιχεία.

Είπε ο Μόνος Δικαιο-Κριτής «…ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω…» (Ιωά. 8, 7), θέτοντας το μανιασμένο πλήθος που μαζεύτηκε για να λιθοβολήσει την μοιχαλίδα γυναίκα, σε «στήλη άλατος», που μεταβλήθηκε σ’ ένα εσωτερικό ανέκφραστο φόβο, ότι κάποιος έβλεπε εκείνα την ώρα και τα δικά τους βαθύτερα της ψυχής τους και τα αμαρτήματά τους.  Ούτε μια γλώσσα δεν είχε τη δύναμη να κινηθεί, να ξανακάνει τον έλεγχο στην μοιχαλίδα.

Οι πρώην αγέρωχοι δικαστές της αμαρτωλής γυναίκας έστεκαν τώρα αφοπλισμένοι, ένιωθαν αυτοί τώρα σαν ένοχοι μπροστά στον κριτή, άφωνοι, ακίνητοι, λες κι ήταν καρφωμένοι στη γη, αλυσοδεμένοι από την ενοχή τους. 

 

Όταν συμβεί ένα συμβάν, το γνωρίζουν αληθώς 3 εμπλεκόμενοι φορείς.

1.    Τα ουράνια, ο Θεός ( «…Αποδώη αυτώ ο Κύριος κατά τα έργα αυτού…» Τιμ. Β' (4,14) – «…καὶ ἀνταποδώσει μοι Κύριος κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου καὶ κατὰ τὴν καθαριότητα τῶν χειρῶν μου ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ…» (Ψαλμοί 17,25) - «…Ἐτάζων καρδίας καὶ νεφροὺς ὁ Θεός…», εξετάζει με ακρίβεια και γνωρίζει με λεπτομέρεια τα πάντα μέσα μας (Ψαλ. 7, 10). – «…ἐξ οὐρανοῦ ἐπέβλεψεν ὁ Κύριος, εἶδε πάντας τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων…» Ψαλ. (32, 13) – «ἔστι δίκης ὀφθαλμός, Ὅς τά πάνθ’ ὁρᾶ»

2.    Ο πράττων ή οι πράττωντες  την αμαρτία

3.    Ο παθών ή οι παθόντες, της ανομίας ή της κακόβουλης πράξης

Οποιοσδήποτε άλλος, εκτός από τους πιο πάνω τρεις φορείς, ως 4^ος φορέας, είτε δεν γνωρίζει, είτε γνωρίζει μερικώς την αλήθεια (ανάλογα αν ήταν στη σκηνή της πράξης), είτε παρακινείται εκ πλάνης ανάλογα φυσικά με τις κοσμικές του πεποιθήσεις και προσκολλήσεις.  

Αλλά και πάλι μήπως αγνοούμε, πως η ίδια η πολιτεία ΑΔΙΚΗΣΕ κατά καιρό πολλούς συνανθρώπους μας, είτε για να κουκουλώσουν τα κακώς κείμενα ανώτερων ισχυρών φορέων, είτε προσπαθώντας να περάσουν τροπολογίες που εξαθλιώνουν τις κατώτερες οικονομικά τάξης; 

Πάμπολλες φορές η κρίση των ανθρώπων ήταν καταδικαστική για πολλούς ανθρώπους, που έχασαν όχι μόνο τα δικαιώματά τους, αλλά στερήθηκαν ακόμα και την ιδία τους τη ζωή…

Να σας θυμίσω μερικά ιστορικά και σύγχρονα γεγονότα, και τουτέστιν ο λόγος, απλά για να προβληθεί τα του αληθές ο λόγος και όχι να θεωρηθεί ως μια γενική αναφορά:

1.    Ο Άγιος Νεκτάριος δέχθηκε πολλές συκοφαντίες από κάποιο γνωστό Εισαγγελέα της εποχής που τον κατηγορούσε για πολύ αισχρά και ανήθικα πράγματα, αλλά και από τον μασόνο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Μελέτιο Μεταξάκη και μετέπειτα Οικουμενικό Πατριάρχη και Πατριάρχη Αλεξανδρείας. Έφτασαν μάλιστα στο σημείο να τον κατηγορούν για ανηθικότητες και ότι το Μοναστήρι το κατάντησε άντρο ακολασίας! Διέδιδαν ότι οι Μοναχές γεννούσαν νόθα παιδιά και τα πετούσε στο πηγάδι. Συγκεκριμένα ο εισαγγελέας που τον κατηγορούσε, αρρώστησε βαριά και το χέρι του ξεράθηκε, και προσέφυγε για εξιλέωση και συγχώρεση στον άγιο.

2.  Στην πολιτεία του Μιζούρι φυλάκισαν άνδρα άδικα για 43 χρόνια για τριπλή δολοφονία. Το δικαστήριο εκ πλάνης τον φυλάκισε και τώρα στην παρουσία μαρτύρων και επιπρόσθετων στοιχείων τον αθώωσαν. Ακόμα μια δικαιοσύνη των ανθρώπων

3.    Συνήθως όταν σας δίνουν κλίση για κάτι το οποίο δεν σας βρίσκει σύμφωνους (ταχύτητα, parking, κτλ), δεν έχεις τη δυνατότητα του αντίλογου στο δικαστήριο (μιας και ο/η δικαστής δεν θα σ’ ακούσει, ή σε αποθαρρύνουν ότι μέχρι να δει την περίπτωσή σου θ’ αργήσει και θα απολέσεις όλη την ημέρα και στο τέλος μετρά ο λόγος του οργάνου απέναντι στο δικό σου). Αυτό δεν είναι μια καθημερινή αδικία;

Ο άνθρωπος έχει θεσπίσει χίλιους δυο κανονισμούς και διατάγματα και πολλά εξ αυτών αναιρούν το άλλο, ώστε να χρησιμοποιείτε κατά δοκούν, κάθε νομοσχέδιο ανάλογα με την περίπτωση συμφερόντων που κρύβονται… Ούτε δικαιοσύνη, ούτε αγάπη, ούτε ειρήνη δεσπόζει στους νόμους των ανθρώπων. Γιατί άραγε;

Διότι συνήθως πετάμε το  διαμάντι! Το νόμο του Θεού! Αν οι ανθρώπινοι νόμοι δεν συνάδουν με το νόμο του Θεού, πως θα περιμένουμε βελτίωση; Ας το καταλάβουμε καλά! Δεν χρειάζονται πολλοί νόμοι και απειλές. Αν εφαρμόζαμε το χρυσό κανόνα, «…Όπως θέλετε να σας συμπεριφέρονται οι άνθρωποι, έτσι ακριβώς να τούς συμπεριφέρεσθε κι εσείς…» (Λουκ. 6,31), λόγια απλά, εύκολα, κατανοητά, δεν θα θέλαμε εν διαρκή να παίρναμε τη θέση του ΚΡΙΤΗ για ν’ αποδώσουμε ευθύνες!

Οι βεβιασμένες αποφάσεις οδηγούν κατά 99% σε λάθος αποτελέσματα… Όταν εκδικάζεται οποιοσδήποτε άνθρωπος, χρειάζεται σωφροσύνη και ηρεμία στο να παρθούν οι σωστές αποφάσεις, με βάση τα αίτια και την πράξη που προκλήθηκε... Το να δείχνουμε τα λάθη του άλλου είναι πολύ εύκολο... Το να δούμε όμως τα δικά μας λάθη δυσκολευόμαστε! Στην ερώτηση «Σύ ουν τί λέγεις;» όχι μόνο έχουμε άποψη, αλλά τρέχουμε και να λιντσάρουμε ως δικαιοκρίτες τον «πράξαντα» την αδικία! 

Θα μου πείτε τώρα κάποιοι, «…καλά θ’ αφήσουμε τις πράξεις των ανθρώπων κατά και εις βάρος άλλων συνανθρώπων τους ατιμώρητες;…»

Όχι, δεν είπα αυτό! Αλλά μέχρι να εξεταστούν, όλα τα στοιχεία, και εφόσον υπάρχουν τρανταχτά στοιχεία που να σηματοδοτούν το γεγονός, (της όποιας παρανομίας), ας αφήσουμε την υπόθεση να το χειριστούν οι αρχές, ευχόμενοι υπέρ μετάνοιας του «πράξαντος» και όχι να τρέχουμε να καταστρέψουμε το σπίτι του, ή το ναό, ή το γραφείο του ή τον εργασιακό του χώρο που συνήθως συχνάζει. Ποιος μας βεβαιεί ότι την όποια πράξη, δεν την προκάλεσε ο αποκαλούμενος «παθών»; 

Καλό θα ήταν ν’ ανεβάσουμε στις καρδιές μας, τον σύντομο αυτόν, αλλά και σωτήριο, νόμο του Θεού, που αποτελείται από δώδεκα λέξεις και μόνον «…καθὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁμοίως…» Λουκ. (6, 31)

47. ΔΙΑΦΥΛΑΚΤΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΗΣ ΠΟΡΝΕΙΑΣ

Με αφορμή την ευαγγελική περικοπή, Λουκά (18, 18-27), όπου ο Κύριος μας, λέει στον Άρχοντα του Ευαγγελίου να φυλάξει τις εντολές για να σωθεί, αναφέρει και τις αμαρτίες της σαρκός, «…μη μοιχεύσης…», του λέει.

 

Με αφορμή αυτό, θα επιχειρήσουμε εν συντομία, να εκθέσουμε τις αμαρτίες της σαρκός, οι οποίες όπως θα διαπιστώσουμε, ουκ ολίγες, ήταν γνωστές στον αρχαίο κόσμο.

 

Η πορνεία, θεωρείται ένα από τα επτά (7) θανάσιμα αμαρτήματα, όπως αναφέρει ο άγιος Νικόδημος. Τα θανάσιμα αμαρτήματα είναι εκείνα που προσβάλλουν την μεταξύ ημών και Θεού αγάπη, και καθιστούν τους αμαρτάνοντες ενόχους αιωνίου κολάσεως.

 

Τα αμαρτήματα που λέγονται θανάσιμα είναι τα εξής: 1) η Υπερηφάνεια, 2) η Φιλαργυρία, 3) η Πορνεία, 4) ο Φθόνος, 5) η Γαστριμαργία, 6) ο Θυμός και 7) η Ακηδία (ή Αμέλεια). Από αυτά τα επτά βασικά αμαρτήματα πηγάζουν όλα τ’ άλλα. Το τι δε ακριβώς γεννά το καθένα από αυτά μάς το σημειώνει ο Γαβριήλ Φιλαδελφείας στην Ορθόδοξη Ομολογία του, όπως και ο Νικόλαος Βούλγαρης.

 

Τα σαρκικά αμαρτήματα έχουν και αυτά τις δικές τους κατηγορίες. Ξεχωριστά αμαρτήματα τα οποία εμπεριέχουν την διαστροφή της φύσεως μας, την αλογία των επιθυμιών και τέλος αγγίζουν μερικά σαρκικά αμαρτήματα όχι μόνο την παρά φύση αλλά και την παραφροσύνη!!! Αυτά είναι τα εξής: την πορνεία, την μοιχεία, την αρσενοκοιτία, την κτηνοβασία, την αιμομιξία, την παιδοφθορία, την παιδεραστία, την παρθενοφθορία, το συγκυλισμό, τον αυνανισμό, την νεκροφιλία, τον αγοραίο έρωτα, την μίξη σαρκική ομάδων και ατόμων ιδίου φύλλου και όχι μόνον, μέχρι που συνδυάζεται ο έρωτας με την μαύρη μαγεία και τα όργια κ.α.

 

Ο απόστολος Παύλος μας προτρέπει ν’ αποφεύγουμε με όλη μας τη δύναμη τον μολυσμόν της πορνείας. Κάθε άλλο αμάρτημα, που πράττει ο άνθρωπος, είναι αμάρτημα που διαπράττεται έξω από το σώμα και δεν το βλάπτει αμέσως και κατ' ευθείαν τόσο πολύ. Ενώ εκείνος που πορνεύει, αμαρτάνει εναντίον αυτού τούτου του σώματος, το οποίον και μολύνει και βλάπτει κατά τρόπον άμεσο και ταχύ. Γιατί το σώμα μας είναι ναός του Αγίου Πνεύματος, που κατοικεί μέσα σας και το έχουμε λάβει από τον Θεό. (Προς Κορινθίους Α' 6,15 και 6,18-19)

 

Ο σαρκικός πόλεμος είναι διπλός, γίνεται δηλαδή και στην ψυχή και στο σώμα. Γι' αυτό πρέπει να παλέψουμε διπλά εναντίον του. Δεν είναι αρκετή η σωματική νηστεία για την απόκτηση της τέλειας σωφροσύνης και της αληθινής αγνείας, αν δεν ακολουθεί συντριβή καρδιάς, πολλή προσευχή στο Θεό, συχνή μελέτη των Γραφών, κόπος και χειρωνακτική εργασία. Αυτά μπορούν να περιορίζουν τις άτακτες ορμές της ψυχής και να την αποτρέπουν από τις αισχρές φαντασίες. Περισσότερο όμως απ' όλα βοηθάει η ταπείνωση της ψυχής, χωρίς την οποία δεν θα μπορέσει κανείς να νικήσει ούτε την πορνεία ούτε τα άλλα πάθη.

 

Πρέπει ακόμα να γνωρίζουμε, ότι στον πόλεμο τούτο πολύ βοηθάει και η αγρυπνία. Γιατί όπως η προσοχή της ημέρας ετοιμάζει την αγιοσύνη της νύχτας, έτσι και η κατά Θεό αγρυπνία της νύχτας, ετοιμάζει στην ψυχή την καθαρότητα της ημέρας. (Άγιος Κασσιανός ο Ρωμαίος).

 

Ο Μέγας Βασίλειος για να καταδείξει το μεγάλο αμάρτημα της πορνείας και τα αμαρτήματα που πηγάζουν εξ αυτής θέτει τον κανόνα που δινόταν στην εξομολόγηση.

 

Ο μοιχός τιμωρείται με 15 χρόνια αποχή από την Θεία Κοινωνία, ενώ ο πόρνος με 7 χρόνια. Ο ομοφυλόφιλος και ο κτηνοβάτης τιμωρούνται, όπως και ο μοιχός, με 15 χρόνια αποχή από την Θεία Κοινωνία. Η αδελφομιξία τιμωρείται με 20 έτη αποχή από την Θεία Κοινωνία. Η αιμομιξία τιμωρείται με 12 χρόνια αποχή από την Θεία Κοινωνία, όπως και τον ίδιο κανόνα επιβάλλεται και σ' αυτόν που συνευρίσκεται με την νύφη του. Και όσοι συνουσιάζονται με τις μητριές τους, έχουν επιτίμιο 20 χρόνια αποχή από την Θεία Κοινωνία. Επίσης ο κανόνας του Αγίου Ιωάννου του Νηστευτού ορίζει, ότι όποιος κάνει αυνανισμό, 40 μέρες να μην μεταλαβαίνει, περνώντας αυτές τις μέρες με ξηροφαγία, δηλ. με ψωμί μόνο και νερό και κάνοντας κάθε μέρα 100 γονυκλισίες. Πάντως είναι δύσκολο, όποιος έχει συλληφθεί σ' αυτό το πάθος, να μπορέσει να απαλλαγεί απ' αυτό. (Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης)

 

Επίσης οι άνθρωποι, που βγάζουν εκείνες τις αισχρές κασέτες (πορνό) και παρουσιάζουν τις σαρκικές διαστροφές τους, άνδρες και γυναίκες, είναι υποστατικά δαιμονισμένοι, με πολλά-πολλά δαιμόνια! Και όταν πεθάνουν, τα έργα τους ωστόσο συνεχίζουν να τα βλέπουν και να αμαρτάνουν οι άλλοι άνθρωποι, έχει σαν αποτέλεσμα να αυξάνουν την κόλασή τους. Άρα δεν αρκεί κανείς να μετανοήσει, αλλά θα πρέπει να καταστρέψει και τα έργα της αμαρτίας που έκανε εν ζωή. Αλίμονο στον άνθρωπο, που όταν πεθάνει, αφήνει τέτοια κληρονομιά στον κόσμο! (Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα)

 

Πέραν των όσων αναφέραμε αξιοσημείωτο είναι ότι υπάρχουν γονείς, που στέλνουν τα παιδιά τους να πέσουν στην πορνεία, για να μην γίνουν τάχα, ανώμαλα, να μην αποκτήσουν κόμπλεξ! Και επιθυμούν, τα αγόρια τους τουλάχιστον, να έχουν φιλενάδα. Αν γνωρίζαμε σε τι αμαρτία επιπίπταμε!! Ρίχνουμε με τα χέρια μας τα παιδιά μας στην ακολασία, δηλαδή στην κόλαση! Δεν το αντιλαμβανόμαστε αυτό; Τι λόγο θα δώσουμε στο Θεό; (π. Αθανάσιος Μυτιληναίος)

 

Με την πορνεία και ακολασία, προσφέρω θυσία στον διάβολο, ενώ με την αγνότητα προσφέρω θυσία στον Θεό. Γι' αυτό λέει ο Απόστολος Παύλος, να προσφέρεται θυσία ζωντανή τα σώματά σας. Δεν είπε τις καρδιές σας, αλλά τα σώματά σας... Δεν μπορώ να πηγαίνω στην Εκκλησία και να πέφτω στην πορνεία. Διότι προσφέρω θυσία στον διάβολο και δεν το καταλαβαίνω... Οι Πατέρες το λένε ρητώς, ότι όταν το σπέρμα σκορπιέται μάταια και ανώφελα, τότε αυτό είναι θυσία και σπονδή στον διάβολο. (π. Αθανάσιος Μυτιληναίος)

 

Ουκ ολίγα είναι τα χωρία στην Αγία Γραφή που καταδεικνύουν το χωρισμό του ανθρώπου από το Θεό με τη πτώση στο πάθος της πορνείας. Σας παραθέτω μερικά.

 

Περί πορνείας – μοιχείας – κτηνοβασίας – αρσενοκοιτία (ομοφυλοφιλία)

 

• «…Πας πόρνος, ουκ έχει κληρονομίαν εν τη βασιλεία του Χριστού και Θεού…». [Κάθε πόρνος, δεν έχει δικαίωμα κληρονομιάς στη Βασιλεία του Χριστού και Θεού.] (Προς Εφεσίους 5,5)

 

• «…πόρνους δὲ καὶ μοιχοὺς κρινεῖ ὁ Θεός…». [Ο Θεός θα κρίνει και θα καταδικάσει τους πόρνους και τους μοιχούς.] (Προς Εβραίους 13,4)

 

• «…μὴ πλανᾶσθε· οὔτε πόρνοι οὔτε εἰδωλολάτραι οὔτε μοιχοὶ οὔτε μαλακοὶ οὔτε ἀρσενοκοῖται οὔτε πλεονέκται οὔτε κλέπται οὔτε μέθυσοι, οὐ λοίδοροι, οὐχ ἅρπαγες βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι…». [Ούτε οι μοιχοί, ούτε οι θηλυπρεπείς, ούτε οι ομοφυλόφιλοι, θα κληρονομήσουν την Βασιλεία του Θεού.] (Προς Κορινθίους Α' 6,9-10)

 

• «…καὶ ὃς ἂν δῷ κοιτασίαν αὐτοῦ ἐν τετράποδι, θανάτῳ θανατούσθω, καὶ τὸ τετράπουν ἀποκτενεῖτε…». [Εκείνος ο οποίος θα διαπράξει κτηνοβασία, θα τιμωρηθεί με θάνατο και το τετράποδο πρέπει να το φονεύσετε.] (Λευιτικόν 20,15)

 

• «…πᾶς ὁ βλέπων γυναῖκα πρὸς τὸν ἐπιθυμῆσαι αὐτὴν ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτὴν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ…». [Όποιος βλέπει γυναίκα με την πονηρή επιθυμία προς αμαρτία, ήδη με την εμπαθή αυτήν ματιά, διέπραξε την αμαρτία της μοιχείας μέσα στην ακάθαρτη καρδιά του.] (Κατά Ματθαίον 5,28) - Όπως ένας καπετάνιος, ο οποίος θα ναυαγήσει στο λιμάνι, δεν μπορεί να βρει καμία (λογική) δικαιολογία για το ναυάγιο, έτσι και ο άνθρωπος, μετά την ασφάλεια, την οποία του παρέχει ο γάμος, όταν υπονομεύει τους γάμους των άλλων ή βλέπει με λαγνεία οποιαδήποτε άλλη γυναίκα, δεν είναι δυνατόν να βρει καμία δικαιολογία, ούτε απέναντι στον Θεό, ούτε απέναντι στους ανθρώπους, έστω και αν προβάλλει ως δικαιολογία την αδυναμία της φύσεώς του. (Ιερός Χρυσόστομος)

 

• «…ὃς ἂν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ παρεκτὸς λόγου πορνείας, ποιεῖ αὐτὴν μοιχᾶσθαι, καὶ ὃς ἐὰν ἀπολελυμένην γαμήσει, μοιχᾶται...». [Όποιος χωρίσει την γυναίκα του, χωρίς την αιτία της μοιχείας, την σπρώχνει στην μοιχεία (διότι μοιχεία είναι πλέον, εάν αυτή έλθει εις νέο γάμο, εφόσον ζει ο πρώτος της άνδρας). Και εκείνος που θα λάβει ως σύζυγο διεζευγμένη γυναίκα, διαπράττει μοιχεία.] (Κατά Ματθαίον 5,32 και 19,9)

 

• «…ὁ δὲ μοιχὸς δι᾿ ἔνδειαν φρενῶν ἀπώλειαν τῇ ψυχῇ αὐτοῦ περιποιεῖται ὀδύνας τε καὶ ἀτιμίας ὑποφέρει, τὸ δὲ ὄνειδος αὐτοῦ οὐκ ἐξαλειφθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα…». [Ο μοιχός, εξ αιτίας της αφροσύνης του, ετοιμάζει και επιφέρει καταστροφή στην ζωή του. Θα υποφέρει πόνους και εξευτελισμούς και ατιμώσεις. Η ντροπή και η καταισχύνη του, δεν θα εξαλειφτεί ποτέ στον αιώνα.] (Παροιμίες 6,32-33)

 

• «…Τίμιος ὁ γάμος ἐν πᾶσι καὶ ἡ κοίτη ἀμίαντος· πόρνους δὲ καὶ μοιχοὺς κρινεῖ ὁ Θεός…». [Ο γάμος να θεωρείται από όλους σας άξιος τιμής και η συζυγική κλίνη να είναι αμόλυντη, γιατί ο Θεός θα καταδικάσει τους πόρνους και τους μοιχούς.] (Προς Εβραίους 13,4)

 

• «…τέκνα δὲ μοιχῶν ἀτέλεστα ἔσται, καὶ ἐκ παρανόμου κοίτης σπέρμα ἀφανισθήσεται…». [Εξ αντιθέτου, τα τέκνα των μοιχών, ποτέ δεν θα προοδεύσουν. Παιδιά παρανόμου κλίνης, σύντομα θα εξολοθρευτούν.] (Σοφία Σολομώντος 3,16) - Όταν κανείς πέφτει στην μοιχεία, τα παιδιά του θα δεχτούν την τιμωρία. Ακούστε τι λέει η «Σοφία Σολομώντα», (3,14). Τα παιδιά των μοιχών ή θα πεθάνουν ή δεν θα προκόψουν. Πόσοι άνθρωποι υποφέρουν στΗ ζωή, γιατί ο πατέρας τους, ή η μάνα τους, στάθηκαν μοιχοί καΙ μοιχαλίδες... (π. Αθανάσιος Μυτιληναίος)

 

Ο Ιερός Χρυσόστομος μας συμβουλεύει, πως, ο μοιχός όλους τους φοβάται και την γυναίκα του και τον άντρα της μοιχαλίδας και την ίδια την μοιχαλίδα και τους γνωστούς και τους φίλους και τους συγγενείς και τους τοίχους και την σκιά του ακόμα. Και προπαντός έχει τον χειρότερο φόβο! Μέσα του φωνάζει η συνείδηση, κλωτσάει καθημερινά και τον ενοχλεί. Αν σκεφτεί μάλιστα και το δικαστήριο του Θεού, δεν θα μπορέσει πουθενά να σταθεί.

 

Ακούστε τον Απόστολο Παύλο που λέει: «…Να μην γίνει κάνεις πόρνος και βέβηλος σαν τον Ησαύ, ο οποίος παραχώρησε τα πρωτοτόκια του για ένα πιάτο φαΐ…».

 

Να προσέξουν αυτοί που γράφτηκαν στα βιβλία των αγγέλων, επιθυμώντας να ζήσουν με σωφροσύνη, να μην ξεγραφτούν πάλι από αυτά, εξαιτίας της παραδόσεως του εαυτού τους στην πορνεία. Και πάλι, κατορθώνοντας τη σωφροσύνη, να μην υπερηφανευτούν απέναντι σ’ εκείνους που προτίμησαν τη χαμηλότερη θέση, μέσα στο γάμο.

 

Ας είναι σε όλα τιμημένος ο γάμος και η κοίτη ας φυλάσσεται καθαρή από κάθε μολυσμό. Ας έχουν καλές ελπίδες όσοι ζουν νόμιμα και σωστά το μυστήριο του γάμου και όχι να τον χρησιμοποιούν με άμετρη εξουσία, σαν μέσο για ασέλγεια. Να έχουν καιρούς εγκράτειας «…για να επιδίδονται απερίσπαστοι στην προσευχή…» (Α΄Κορ. 7, 5).

 

Εκείνοι που έχουν κάνει ένα γάμο, ας μην αποδοκιμάζουν αυτούς που έχουν κάνει και δεύτερο.  Καλό και θαυμάσιο πράγμα είναι η εγκράτεια. Επιτρέπεται όμως να παντρευτούν για δεύτερη φορά, εκείνοι, που δεν έχουν την δύναμη να εγκρατευθούν, για να μην πέσουν στην πορνεία:  «…Καλό είναι να μένουν αυτοί όπως εγώ, λέει ο απόστολος Παύλος (Α’ Κορ. 7, 8).  Αν όμως δεν εγκρατέβονται, ας έρχονται σε γάμο, γιατί είναι προτιμότερο να παντρευτεί κανείς, παρά να καίγεται από τη φλόγα της επιθυμίας (Α’ Κορ. 7, 9). Όλα όμως τα υπόλοιπα, πορνεία και κάθε είδος ακολασίας, να διώχνονται μακριά και να τηρείται το σώμα καθαρό για την αγάπη του Κυρίου, ώστε και ο Κύριος να ευλογεί και να αγιάζει το σώμα. 

 

Να μη λέμε ποτέ ότι το σώμα είναι αιτία της αμαρτίας. Γιατί αν το σώμα είναι αιτία της αμαρτίας, τότε, γιατί ο νεκρός δεν αμαρτάνει; Βάλε στο δεξί χέρι κάποιου νεκρού, που μόλις πέθανε, ένα ξίφος, αλλά φόνος δεν θα γίνει. Ας περάσουν πλάι από το νεκρό νέο, μόλις πεθάνει, χίλιες καλλονές. Δεν πρόκειται να του δημιουργηθεί καμία επιθυμία πορνείας. Γιατί; Επειδή το σώμα δεν φτάνει από μόνο του, αλλά αμαρτάνει η ψυχή, ενεργώντας με το σώμα. Το σώμα είναι εργαλείο και μοιάζει με ρούχο και στολή της ψυχής. Κι αν παραδοθεί από αυτή στην πορνεία, γίνεται ακάθαρτο. Αν όμως συζήσει με αγία ψυχή, γίνεται ναός του Αγίου Πνεύματος. Δεν τα λέω εγώ αυτά, αλλά τα έχει πει ο Απόστολος Παύλος: Δεν ξέρετε ότι τα σώματα σας είναι ναός του Αγίου Πνεύματος που βρίσκεται μέσα σας; (Α Κορ. 6, 19).  Μη μολύνεις την όμορφη αυτή στολή σου. Κι αν έτυχες και τη μόλυνες, πλύνε την τώρα με τη μετάνοια, επειδή τώρα είναι καιρός  λουτρού παλιγγενεσίας.

 

Να μην πούμε αυτό που λένε οι αιρετικοί, ότι είναι ξένο το ένδυμα της ψυχής μας, το σώμα μας, αλλά ας το σπαγχνιστούμε ως κάτι δικό μας. Γιατί πρέπει να δώσουμε λόγο στον Κύριο, για όλα όσα πράξαμε με το σώμα (Β Κορ. 5, 10) Μην πεις ποτέ «…κανείς δεν με βλέπει…». Σοφ. Σειράχ (23, 18) & Ησ. (29, 15), μη νομίσεις ότι δεν υπάρχει μάρτυρας των πράξεών σου. Μπορεί πολλές φορές, πράγματι, να μη σε βλέπει άνθρωπος. Όμως ο Πλάστης, ο αόρατος και ο αιώνιος μάρτυρας, παραμένει πάντα στον ουρανό αξιόπιστος (Ψαλ. 88, 38) και βλέπει όλα όσα συμβαίνουν. Αλλά μένουν και τα αποτυπώματα της αμαρτίας στο σώμα. Γιατί, όπως ακριβώς μία βαθιά πληγή στο σώμα, και αν ακόμα θεραπεύτηκε, αφήνει ουλή, έτσι και η αμαρτία πληγώνει την ψυχή και το σώμα και αφήνει σ’ όλο το σώμα πλέον σημάδια και ουλές, οι οποίες αφαιρούνται μόνο από τα σώματα εκείνων, που δέχτηκαν το Άγιο Βάπτισμα.

 

Σε προηγούμενες αναρτήσεις μας και συγκεκριμένα στην ενότητα «ΤΑ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΘΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ» θίξαμε και καυτηριάσαμε θέματα όπως η έγκριση με νόμο «για γάμο από άτομα του ιδίου φύλου», με τις χώρες που ψήφισαν το νομοσχέδιο να ανέρχονται στις 15, με άλλες 8 χώρες να δέχονται «Σύμφωνο συμβίωσης» μεταξύ αυτών των ατόμων.[1] Επίσης σε 26 χώρες και σε ορισμένες ομοσπονδιακές περιφέρειες έχουν ψηφίσει νόμο υιοθεσίας παιδιών από ομοφυλοφιλικά ζευγάρια. Με άλλα λόγια η ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ της ΑΝΟΜΙΑΣ πάει σύννεφο… Τρέμω στην ιδέα των λόγων του μακαριστού γέροντα π. Αθανάσιου Μυτιληναίου «…Ο πανσεξουαλισμός θα φέρει τον 3ο παγκόσμιο πόλεμο!...». Τίποτα άλλο δεν μισεί τόσο ο Θεός, όσο την ηδονική ακαθαρσία του σώματος. Όπως ο χοίρος όταν είναι γεμάτος από βούρκο, όπου και αν πάει, όλα τα γεμίζει με την δυσοσμία του και τις αισθήσεις τις χορταίνει με κοπριά, έτσι και η πορνεία.

Κλείνοντας, θέλω να δώσω ένα μήνυμα ελπίδας! Είδαμε σε ποια κατακριτέα κατάσταση επισύρει την ψυχή του ο άνθρωπος που σέρνεται από το πάθος της πορνείας. Όμως, αν κάποιον τον έδεσε αυτό το πάθος, και μόλυνε το σώμα του με πολλές και διάφορες ασελγείες, να ΜΗΝ απελπιστεί. 

Να θυμηθείς τη Ραάβ και ήλπιζε και εσύ στη σωτηρία. Γιατί, αν σώθηκε εκείνη που πόρνευσε φανερά και δημόσια, και μάλιστα πριν δεχτεί τη Χάρη του Βαπτίσματος, δεν μπορούμε να σωθούμε με νηστεία και μετάνοια; Ερεύνησε και ρώτησε να μάθεις, πώς σώθηκε εκείνη. Είπε μονάχα αυτό: «…Μόνο ο Θεός σας, υπάρχει στον ουρανό και στη γη!...». Είπε ο Θεός σας! Δεν τόλμησε να Τον ονομάσει και δικό της Θεό, εξαιτίας της αμαρτωλότητά της. Και αν θέλεις να βεβαιωθείς ότι ο Θεός τη συγχώρεσε και τη δέχτηκε πάλι κοντά Του, έχεις γραπτή ομολογία που αναφέρεται στο ψαλμό: «…Θα θυμηθώ τη Ραάβ και τη Βαβυλώνα, οι οποίες με αναγνωρίζουν ως Θεό…». (Ψαλ. 86, 4). Ω, μεγάλη η φιλανθρωπία του Θεού, να καταδέχεται να μνημονεύει και τις πόρνες μέσα στην Αγία Γραφή! Και όχι απλώς να τις μνημονεύει, αλλά και να λέει: «…Θα θυμηθώ τη Ραάβ και τη Βαβυλώνα…» Και να συμπληρώνει: «…Εκείνες που με αναγνωρίζουν ως Θεό…». 

 

Υπάρχει λοιπόν και για τους άνδρες και για τις γυναίκες σωτηρία και είναι εκείνη που έρχεται με τη μετάνοια.

---

[1] https://op.europa.eu/webpub/com/factsheets/lgbti/el/